De eerste indruk..

Na een paar uurtjes slaap en een kopje Israëlische koffie in de zon, zijn we een wandeling naar de oude stad gaan maken. De locatie van het appartement is echt vlak bij de muur van de oude stad…dus op naar de stad!
Door de Dung Gate (Mest Poort of Aspoort in de NBG bijbel) …Hmmm, ja zo heet hij echt,.. naar de Klaagmuur. Eerste indruk, viel een beeetje tegen. We moesten via een veiligheidspoortje en gewapende soldaten het plein op. (Over het algemeen hebben we niet veel militairen gezien, de stad is rustig.)
De mannen hebben een aanzienlijk groot stuk van de Westelijke muur ter beschikking, de vrouwen een kleiner gedeelte. De muur naderend ontdekte Rineke en ik dat de vrouwen achteruit van de muur weg wandelde. Als fundament van de laatste tempel is de muur het meest heilige plekje voor de Joden. De gebeden op briefjes staken uit de gleuven tussen de stenen van de muur.

Vanaf het plein van de Klaagmuur gingen we op zoek naar een manier om de stad verder in te wandelen. We vonden een poort en opnieuw gingen we langs een wacht door een poortje. Al wandelend door de oude straatjes, langs kleine kraampjes vol met toeristische spulletjes, sjaals en eten liepen we de Arabische wijk binnen.

We observeerden hoe de Arabische jongeren de Joodse mannen aan het bespotten waren. Met hoofd naar de grond liepen ze gauw verder.

“..Ze zijn het mikpunt van de spot, want de muur van Jeruzalem is afgebroken en de muren zijn in vlammen opgegaan.” Nehemia 1:3
“Hoor, onze God, hoe wij worden veracht!” Nehemia 3:36

De stad Jeruzalem is meerdere malen opgebouwd en afgebroken. Maar God blijft Zijn volk trouw. In het bijbelboek Nehemia wordt het verhaal verteld over Nehemia en hoe God hem de opdracht geeft de stad opnieuw op te bouwen na hun ballingschap.
Er is tegenstand en de volkeren om hen heen bespotten hen en proberen ontmoediging te brengen, maar uiteindelijk is de muur in 52 dagen voltooid en de volken die hen hadden bespot werden de bang en voelden zicht klein omdat ze beseften dat dit werk door God was gedaan.
Zoals vroeger het volk 24 uur de wacht hield, houden de Joden nog steeds de wacht over hun stad. Video camera’s en gewapende soldaten zijn op vele plaatsten te vinden.

Na een korte wandeling ontdekte ik om een hoek het bordje “Via Dolorosa”. Het pad van de lijdensweg van Jezus. Deze weg volgend kwamen we uit bij de Stephanus Poort de oude stad weer uit. Daar wandelden we de Olijfberg op naar de tuin van Getsemané. Een jongen met zijn handen vol olijftakjes bood ons een takje aan.. O, eh, hij wil er geld voor.. “Shalom, nee dat takje hoeven we niet, dankjewel.” (We zijn tenslotte Nederlanders.)

Enorm dikke, oude olijfbomen waren in een hofje naast een kerk te vinden, deze bomen waarschijnlijk zelfs rond de 2000 jaar oud.

Aan het einde van de middag maar weer terug naar huis. Onderweg konden we gelukkig nog wat tomaat, paprika en peper… oeh, toch best pittig… en wat platte broodjes vinden om een avondmaaltje van te maken. Mmmmm.

Vol nieuwe indrukken en verzadigd door het eten zijn we lekker vroeg gaan slapen..eh… de meesten. (Rineke die nog even aan het normale tijd-patroon van de mens moet wennen ging net ietsje later slapen. Maar wel heerlijk!)

Lila tov & Shalom van ons.